કાળના પ્રવાહમાં અડીખમ એક અસ્ખલિત ધારા

ઇતિહાસ એટલે માત્ર વીતી ગયેલા સમયનો શુષ્ક દસ્તાવેજ નહીં, પરંતુ વર્તમાનની નસોમાં વહેતું ધબકતું રક્ત...જ્યારે કોઈ વંશનો ઇતિહાસ સૃષ્ટિના સર્જનથી શરૂ થઈને આજના આધુનિક યુગ સુધી અવિરત વહેતો હોય, ત્યારે તે માત્ર એક પરિવારની કથા રહેતી નથી; તે સમગ્ર માનવજાત, ધર્મ, આદર્શ અને અદમ્ય શૌર્યનો એક પવિત્ર મહાગ્રંથ બની જાય છે. મેવાડના રાજચિહ્ન પર અંકિત સુવર્ણ અક્ષરો, “जो दृढ़ राखे धर्म को, तिहि राखे करतार”, માત્ર એક વાક્ય નથી. તે એક વચન છે, એક સંકલ્પ છે, જે સદીઓથી અમારા રક્તના પ્રત્યેક બિંદુમાં ગુંજી રહ્યો છે આજે,આ વંશાવલીના ૨૨૬મા વારસદાર તરીકે, વીર શિરોમણી મહારાણા પ્રતાપસિંહજીના ૧૬મા વંશજ તરીકે, જ્યારે હું આ ઇતિહાસને શબ્દબદ્ધ કરી રહ્યો છું, ત્યારે હું માત્ર કાગળ પર શબ્દો નથી ઉતારી રહ્યો, પરંતુ મારા પૂર્વજોના અદ્રશ્ય આશીર્વાદ અને તેમના બલિદાનોની ગાથાનું સ્મરણ કરી રહ્યો છું. પુષ્ટિમાર્ગીય વૈષ્ણવ પરંપરાના દિવ્ય સંસ્કારો અને લુણાવાડા, મહીસાગરની ભૂમિ પર એક વિદ્યાર્થી તરીકે આધુનિક શિક્ષણ પ્રાપ્ત કરતી વખતે પણ, ભીતરનો એ રજપૂતી અવાજ, એ જ ખમીર અને એ જ મર્યાદાઓ મને સતત યાદ અપાવે છે કે હું કોણ છું.